April 2008
30 april 2008 HOERA DE B-TJES ZIJN 1 JAAR!

Alle vlaggen hangen uit en dat is niet alleen voor de koningin! Tenminste.... die van ons niet hoor! Vandaag zijn de kittens van het B-nestje 1 jaar geworden. Gefeliciteerd allemaal! Uiteraard zijn onze persoonlijke felicitaties ook onderweg maar op 30 april wordt nu eenmaal geen post bezorgd, nog even wachten dus!
Precies een jaar geleden was dit tafereeltje voor ons zichtbaar:

En nu zijn Boris-beer, Beau-Luca, Bibi, Bhodi, Boaz en Beertje-Boudewijn al weer 1 jaar en heel veel groter! Een fijne verjaardag gewenst namens alle vroleke noten!
23 april 2008 beloofd is beloofd Beloofd is beloofd dus al weer een update. Het blijft genieten hier. De meiden huppelen al door het hele huis en onder toezicht mogen ze ook naar buiten wat ze helemaal prachtig vinden. Na heel veel spelen kruipen ze meestal lekker samen in het mandje.

Of op de krabpaal:

Of lekker bij mams:

Quintesse kan zo zielsgelukkig met haar kinderen liggen knuffelen. Vaak met haar poot om ze heen. Ook voor het voeden ligt ze in de meest wonderlijke houdingen. Ze voegt zich naar de kittens die soms half staand drinken. Quintesse vindt werkelijk ALLES best!


De kittens moeten nog regelmatig geloven aan een flinke wasbeurt. Ze genieten er vaak zichtbaar van:



Die knuffel momenten tussen moeder en kinderen zijn echt om te smelten! Gisteren zijn de kittens al weer acht weken geworden. Nog minstens acht weken hier te gaan gelukkig. We zijn stapel en stapel gek op dit prachtige stel! Inmiddels hebben ze hun derde ontwormingskuurtje gehad en gaan we al weer op naar de eerste enting!
Cleopatra gaat er nog een keer mooi voor zitten:

Net als Cathy, samen met haar moeder:

Tot slot nog een paar mooie "kopfoto's" en dan gaan we weer lekker slapen! Tot de volgende keer!
Cathy:

Cleopatra:

18 april 2008 absoluut tijd voor een update Ik schrik ervan: zo lang niet ge updated! Dat wordt hoog tijd! Het is hier een gezellige vroleke boel met alle vroleke nootjes. Cleopatra en Cathy ontwikkelen zich heel goed en zijn razend ondeugend. Dat hadden we wel verwacht met een papa als Spiros en een mama als Quintesse! Helaas wordt het een stuk moeilijker om de dames (wakker) op de foto te krijgen want ze zitten overal op en in en tegen de tijd dat ik mijn toestel heb zijn zij al lang weer vertrokken! Maar soms lukt het nog wel dus hier komt een flinke foto update!
Eerst maar eens laten zien hoe de meisjes gegroeid zijn! Cleopatra weegt nu ruim 700 gram wat niet echt zwaar is maar ze zit keurig in de groeicurve. Cathu is iets lichter want die vindt eten best lekker maar spelen nog leuker! Ze spelen en ravotten ook zoveel dat het ons nog vaak verbaast dat de dames nog zo groeien! Cleopatra is super ondeugend maar wel een tikkie rustiger dan Cathy. Ze vindt het erg leuk om haar zusje in ALLES na te doen!

Even lekker rekken na het slapen:

Cathy is nog een beetje duf:

Je ziet dat de oogkleur aan het veranderen is. Het helderblauwe verdwijnt helaas maar we weten dat dat plaats maakt voor een prachtige koper kleur. Het zal niet zo diep van kleur zijn als dat van hun mama omdat ze point factor dragen en de blauwe oogkleur van hun vader in hun ogen verwerkt zit. We zijn benieuwd naar de uiteindelijke kleur!
De kittens beschikken inmiddels over de gehele benedenverdieping en hebben hun eerste aarzelende stapjes buiten gezet toen het van de week een keer schitterend weer was. Wat vonden ze het spannend! Mama vond het ook spannend en bleef dicht bij ze in de buurt. Cathy vond het gras maar niets, dat gekriebel aan je pootjes! En dus hipte ze netjes over de staptegels, net als Yentl dat vroeger altijd deed.

De kittens lijken dan al wel heel groot maar drinken doen ze nog graag bij mama hoor! kijk maar! Volgens ons genieten de meisjes daarvan maar moedertje lief minstens net zo veel!


De grote krabpaal vinden de kittens razend interessant. Ze zijn binnen drie tellen bovenin. In het begin vonden ze het eraf gaan nog erg ingewikkeld en dus bleven we er steeds bij. Nu weten ze wel hoe ze er op en af moeten komen al gaat het soms knap onhandig en houd ik mijn hart vast zo af en toe. Maar niet alleen Tes, ook ik zal ze los moeten laten. Want klimmen ze niet in de krabpaal dan klimmen ze wel in de gordijnen, lampen, banken etc etc. Het liefst zet ik ze, net zoals Tes dat graag zou doen, zelf veilig op de grond maar daar leert een kitten natuurlijk niet van. Inmiddels ziet het gelukkig steeds meer eruit alsof ze nooit anders hebben gedaan dus kan ik weer rustig blijven zitten als er eentje naar boven klimt:

Bovenin de paal ligt Quintesse vaak. Als er een kleintje boven komt pakt ze hem meteen in de houdgreep voor een flinke wasbeurt!


Maar ook met zijn tweetjes zitten de dames graag eigenwijs bovenin te kijken:

De kittens spelen uren lang. De met catnip gevulde muisjes zijn favoriet. Quintesse kan er ook zo schattig mee aan komen draven en roept dan haar kinders bij elkaar om haar "gevangen prooi" aan ze te overhandigen. Helaas hebben de dames daar alleen maar oog voor als ze dat ZELF willen en dan kan Quintesse toch zo beteuterd staan kijken! Dan spelen wij maar even met haar, vindt ze ook heerlijk.
Maar als de muis eenmaal in hun blikveld is wordt er wel flink mee geravot. De kleintjes doen al net als de groten: ze doen net of ze jagen. Af en toe laten ze de muis achteloos liggen om hem vervolgens te besluipen en te bespringen. Schitterend gezicht. Niemand die ze dat hoeft te leren, het zit er gewoon helemaal in! Daar foto's van maken is niet eenvoudig, ze bewegen zo snel! Deze is nog het minst bewogen:

Verder is natuurlijk alles wat beweegt interessant. Iedereen die hier komt speelt me ze dus ze krijgen uitdaging genoeg!
De speeltunnel wordt heel veel gebruikt. Vooral in het dolle uurtje. Dan springen ze er in en uit en op elkaar en rennen er doorheen, overheen etc. Om er vervolgens pardoes in in slaap te vallen overigens!
Een kitten kan zo prachtig in slaap vallen. Het is bijna letterlijk vallen. Ze storten ineens in een diepe slaap in de prachtigste houdigen.

De andere dieren hebben het ook fantastisch naar hun zin. Iedereen zit lekker in zijn vel. Hoewel Yenlt nog erg mopperig is als er een kitten in de buurt komt. Ze kan er nog niet aan wennen. Soms zit ze wel jaloers naar het spelen te kijken of snuffelt ze aan ze maar o wee als ze naar haar toe komen dan kunnen ze op gebrom en geblaas rekenen. Ze zit graag boven op de kattenspeelzolder of buiten met vriend Spiros en daar trekt ze zich dan maar even weer terug. Spiros vond afgelopen week dat Yentl krols was maar Yenlt vond van niet. Ongelooflijk, twee kemphaantjes hoor. Spiros had ineens geen zin meer in buiten spelen, hij liep de hele dag als een hondje achter haar aan. Tot hij door had dat ze toch echt niet krols was (ze is namelijk aan de pil). Toen ging hij buiten weer verder spelen.
Ja het is wat met die hormoontjes!
Hij mag graag op het dak van ons schuurtje zitten wat prachtige plaatjes geeft met een beetje gunstige zon:



We hebben van de week vreselijk gelachen om Spiros en Britt. Die zijn vaak samen op het dak maar van de week vonden ze het dak ineens te klein voor twee katten. Er werd even heuselijk gevochten over van wie het dakje was en toevallig had ik net de camera om mijn nek hangen:

Gelukkig werd het ook al héél snel weer goed gemaakt:

Die twee zijn zo gek met elkaar, dat kon ook niet lang duren hoor. Voor vandaag weer genoeg geweest. De camera hangt aan de lading en verder houden we hem in de aanslag!
4 april 2008 vervolg van deze dag Nog even twee foto's. Vanmorgen heb ik de ruimte voor de kittens flink vergroot. Ze wilden er maar steeds graag uit en dat vroeg om actie natuurlijk. Alle vrijheid geven zou te gevaarlijk zijn omdat ze te klein zijn voor zo'n groot huis. Ze komen makkelijk klem te zitten of op gevaarlijke plekken omdat ze overal tussen passen. Maar geen beest moet hier het gevoel krijgen dat hij of zij opgesloten zit dus hebben we de keuken tot kittendomein verklaard. De bench staat er (open) in als terug trek hoekje met lekkere warme dekentjes en verder is het één grote kitten speeltuin. Er hangt een trappeze, er staat een krabpaaltje, er hangen speeldingetjes en er liggen speeltjes op de grond en er ligt een grote "slurf" waar de kittens door heen kunnen rennen en spelen. En natuurlijk bakjes voer en drinken, een mandje om te slapen en een kattenbakje. Je ziet niet alles op de foto want de keuken loopt nog wat verder door.

Ze vonden het echt fantastisch. Wat dan wel weer erg grappig was is dat wij zoveel dingen neerleggen om mee te spelen en wat doet cathy.... ze gaat in de theedoeken en handoeken hangen en verklaart dat tot speelgoed. Zul je altijd zien. In principe hoef je eigenlijk ook niets te kopen voor een kat om mee te spelen. Al is onze ervaring dat de trappeze en de slurf en de dingetjes aan touwtjes of gevuld met catnip altijd erg in trek zijn. Maar een propje zilverfolie of dus een theedoek aan een haakje vinden kittens ook erg leuk. Quintesse liep eerst steeds achter ze aan toen ze de ruimte kregen. Ze vond het erg spannend, zoveel vrijheid voor de kleintjes. Cleo en Cathy renden ook als dollen door de ruimte. Maar na een tijdje deed Quintesse net zo maf als de twee dames en was het helemaal dolle boel hier. Quintesse bleef maar rollen en stoeien met haar dochters. Maar na een tijdje vond Quintesse het mooi geweest en ging in de bench liggen koeren zoals alleen een moederpoes dat kan doen. Ze vond het duidelijk etenstijd! Gelukkig waren de kleintjes na een half uur stevig rennen wel aan een slokje toe en nu liggen ze heerlijk te knuffelen met Quintesse.

4 april 2008 ze eten zelf! Vanmorgen hebben we weer een mijlpaal bereikt, de kittens hebben voor het eerst helemaal uit zichzelf uit een bakje gegeten. Vergeleken bij onze eerdere nestjes is dat best laat dus is het extra bijzonder. Bij eerdere nestjes aten kittens soms al harde brokjes als ze drie weken waren! Ze snoepten met twee en halve week vaak al van het natvoer wat ik er neer zette. Maar daar wilden deze twee niets van weten, ze liepen er wel dwars doorheen maar eten ho maar! Maar gisteren at Cathy voor het eerst van mjin handen af en twee dagen ervoor deed Cleo dat al. Elke dag kregen de kittens voeding uit een spuitje omdat ze niet meer genoeg hadden aan alleen de melk van moeder maar dus ook nog niet zelf wilden eten. Het eten geven met een spuitje is geweldig om te doen, de dames reageerden bijzonder enthousiast. Van de week begonnen ze zelfs al aan de spuit te knagen. Toch probeerden we ook verschillende keren op een dag te helpen bij het zelf eten maar de meiden vonden het wel best, het moment met de spuit was niet alleen handig, het was ook erg gezellig! Halverwege de voeding (als ze de smaak te pakken hadden maar nog niet vol zaten) spoot ik dan wat voeding op mijn hand en ineens hadden de dames het door: met je tongetje kun je likken en op die manier kun je dus ook eten! Het werd een paar keer een enorme smeerboel maar we daar konden we alleen maar om lachen.

Vanmorgen toen we beneden kwamen zaten de kleintjes zoals gewoonlijk naar ons te piepen en ik zette vast een bakje vloeibaar voer (wat ook in de spuit gaat) voor ze neer. Aan de zijkant van het bakje smeerde ik ook wat van het voer en dat hadden ze meteen door. Ze hebben tien minuten smakelijk zitten eten. Ze trilden van inspanning. Dat is normaal de eerste keren maar zo'n aandoenlijk gezicht.


Daarna rolden ze pardoes in slaap en toen ze wakker werden namen ze tijd voor een toetje en knuffelmoment bij mams:


Hoe ouder ze worden, hoe grappiger het is dat ze nog drinken bij hun mama. Het is zo mooi, zulke grote meiden al die al hele stoere dingen doen maar bij mama nog even helemaal klein zijn. Het gespin van moeder en kinders is niet van de lucht en je wordt er vanzelf blij van!
De kittens ondernemen steeds meer. Regelmatig mogen ze nu buiten de ren lopen als we er bij zijn. Op het kleine krabpaaltje klimmen ze de hele dag en als we er bij zijn zetten we er ook wel een hogere krabpaal neer. Niet als we ze niet in het zicht hebben want als ze eenmaal boven aan zijn snappen ze niet altijd hoe de terugweg moet en moeten we ze even een handje helpen. Ze doen echt letterlijk hun moeder na. Dat is wel te zien op onderstaande plaatjes:



Knap he! Eigenlijk kan de bench wel uit de kamer omdat deze toch niet meer dicht hoeft. In het begin deden we dat wel eens een paar uurtjes om de kittens te beschermen om niet de hele dag te rennen en te springen en af en toe tot rust te komen. Maar dat is al lang niet meer nodig, ze zijn daar nu al veel te groot voor. Maar de bench is nog helemaal hun veilige hoekje en ook altijd het plekje waar Quintesse voeden wil dus we laten hem nog even staan. De ren is vastgemaakt aan de bench. Normaal gesproken bouwen de ren vast aan de werpkist en werkt dat prima. Maar Quintesse heeft van het begin af aan niet heel veel met de werpkist op gehad en toen we de bench neer zetten was zij een stuk gelukkiger. Ach ja, zo is elke kat verschillend. Gelukkig zijn we er op berekend en stond de bench nog in de schuur. De werpkist blijft wel staan voor een volgende keer. Als Yentl ooit moeder wordt vindt zij het vast geweldig want als ze ook maar even de kans krijgt kruipt ze er al in. Quintesse heeft liever een wat grotere ruimte.

Omdat er een kleed over ligt is het blijkbaar een prettig veilig hoekje. Als Quintesse even bij de kittens weg wil ligt ze graag boven de bench waar ook haar lievelingsdekentje ligt. Zo heeft ze rust en is ze toch in de buurt. Want af en toe blijven die kittens happen in haar oren en haar staart. En hoewel Quintesse engelengeduld heeft zoekt ze soms toch eventjes haar rust. En terecht vinden wij!
2 april 2008 en weer een foto update De kleintjes ontwikkelen zich in razend tempo en we genieten enorm. Quintesse is inmiddels echt helemaal de oude en zit super lekker in haar vel. Ze zorgt en doet dat het een lieve lust is en we zien haar er enorm van genieten. Ze vindt het helemaal geweldig dat de kittens zo spelen en doet uren lang mee. Samen met Spiros. We hebben dus een gelukkig klein gezinnetje hier in onze huiskamer. Spiros vond het eerste stapje in de ren nog een beetje spannend en zette zijn dochter eigenhandig terug in de bench, erg schattig. Gisteren zijn de kittens vijf weken oud geworden. We hebben natuurlijk weer foto's gemaakt. Kijk maar mee!
Cathy:



Cathy wast zichzelf:


Cleopatra is iets moeilijker te fotograferen vawege haar overwegend zwarte kleur. Een foto is al snel over of onderbelicht of de flitser te scherp afgesteld. Het is bekend dat zwarte en witte katten moeilijker op de foto te krijgen zijn en dat hebben we inderdaad gemerkt! Met daglicht is het gelukkig niet zo'n probleem en met onze fijne camera kunnen we gelukkig veel dingen instellen waardoor het toch goed lukt! Maar je bent er even zoet mee. Gelukkig zit Cleopatra ietsje langer stil dan Cathy zodat we de camera goed in kunnen stellen.
Cleopatra:



En dan het tweetal nog samen. Ze zijn zo'n schitterend stel! Op de eerste foto is het net of ze samen iets overleggen:

Om vervolgens samen op jacht te gaan:

Maar dan breekt mams even in, in het spel, voor een wasbeurt!

Na het wassen spelen ze gewoon weer verder. Zoals altijd begint Cathy met uitdagen en doet Cleopatra al snel helemaal mee!

De kittens zijn een beetje lui wat eten betreft. Liever lurken ze lekker bij mams of eten ze wat vloeibaars uit onze handen. Maar met kleine stapjes moet dit goed gaan komen. Ze hebben nog tijd zat en hoe langer een kitten kan zogen bij zijn moeder, hoe beter de basis voor zijn verdere leventje wordt gelegd. In het zogen vindt een kitten veiligheid en vertrouwen en dat is iets wat wat alleen maar heel mooi is. Maar we blijven wel proberen en aanbieden natuurlijk. Wel zo handig voor de nieuwe eigenaren! Die zijn hier overigens al op bezoek geweest en onze beide dames worden verwacht in geweldige gezinnen. Cathy gaat bij Anneke wonen en daar wonen ook Bibi en Beua Luca en Pablo, drie katten waarvan Bibi en Beau Luca hier vorig jaar geboren zijn. Erg leuk vinden we dat! We weten dat dit een zeer goed huisje is. Cleopatra gaat bij Melanie en Renee wonen en die hebben ook al een mooie scottisch straight kater Smokey. Smokey kan wel wat gezelschap gebruiken en de kennismaking met Melanie en Renee was ook geweldig. We kunnen weer geen betere huisjes treffen! Cleopatra zal daar de naam Dolly krijgen wat Godsgeschenk betekent. Mooie betekenis vinden wij! We hopen alle andere mensen die op de lijst stonden nog eens blij te maken met een ander kitten wat hier misschien nog eens geboren wordt!
Cathy en Cleopatra zijn inmiddels trouwens keurig zindelijk! Afgelopen week werden de eerste mooie drolletjes gedraaid. Ik heb nog geen één keer iets gevonden buiten de kattebak, zodra een kitten zelf kan poepen is het eigenlijk ook al zindelijk. Dat was met voorgaande nestjes ook zo en het blijft verbazen hoe snel een kitten dat onder de knie heeft! Het is puur genieten van deze meiden en hun gelukkige vader en moeder. Yentl en Britt moeten er nog niets van hebben en blazen af en toe naar de kleintjes. Maar... die blazen al gewoon terug, schitterend gezicht! Van Britt zijn we dit wel gewend en dat trekt altijd vanzelf weer bij. Van Yentl hadden we ook wel zoiets verwacht maar wij verwachten dat ze over een week of wat gezellig mee speelt want ze kan het niet laten om steeds weer te gaan kijken en soms beweegt haar pootje al bijna mee, zo leuk is het stiekum eigenlijk wel. We gaan er weer een eind aan breien voor vandaag. Tot de volgende keer!
|