April 2009
17 april foto update
Inmiddels zijn de kleintjes naar beneden verhuisd waar ze heerlijk gebruik kunnen maken van de kittenren. Dico stond er natuurlijk weer als eerste in en krijgt er niet genoeg van. Een paar keer per dag zetten we het deurtje vanuit de werpkist naar de ren open en hij geniet dan met volle teugen. Maar het allerliefst zit hij trouwens bij ons op schoot. Hij is bijzonder mens gericht. Didi en Doris volgen zijn voorbeeld trouw maar zijn overal net wat later mee. Didi loopt ook al rond in de kittenren en wordt ontzettend graag aangehaald en ook Doris krijgt de smaak te pakken. Ze vindt de kittenren nog een beetje spannend maar wil wel graag meedoen. Soms gaat ze in de deuropening zitten miauwen zo van "hallo kom je me even halen, ik durf nog niet alleen".
De kittens spelen graag met elkaar. De eerste keer dat het deurtje naar het spartelgedeelte in de werpkist open ging vond Quintesse het maar niets. Net als bij haar vorige nestje ging ze in deuropening liggen. En dat doet ze soms nog. Als Quintesse vindt dat het knuffeltijd is dan gaat ze ervoor liggen en de kittens die er over heen willen klauteren zet ze zonder enig pardon weer terug. Een prachtig gezicht:
We hebben weer een nieuwe foto update van ons drietal gemaakt. Ze loenzen flink op de foto: dat is jonge kittens eigen en trekt vanzelf bij. Wij moeten er altijd wel om lachen. Dico lijkt de kleinste maar dat is hij qua gewicht niet hoor! Door de flesvoeding was hij al zijn haartjes verloren maar inmiddels groeit er weer een prachtig vachtje. Maar voor zijn jasje weer net zo dik is als bij de anderen zal nog wel even duren. Evengoed is hij prachtig (vinden wij!):
Doris heeft juist een enorm dikke vacht:
En onze mooie Didi lijkt helemaal een stuk groter vanwege haar haartjes. Ze is ook wel de zwaarste maar het haar doet vooral veel:
En dan nog een plaatje van het drietal. Het is lastig om ze in de camera te laten kijken (én stil te laten zitten!) maar onderstaand plaatje vonden we toch wel heel lief geworden:
10 april nog wat plaatjes
Het gaat goed met ons vroleke drietal. Het ene kitten ontwikkelt zich wat sneller dan de ander maar één kitten van dit nest (dico) is wel heel erg snel. Hij liep al met een week en nu hij bijna 3 weken is vindt hij dat hij best al de wijde wereld in kan. Zodra hij ons ziet zet hij het op een piepen en is helemaal tevreden wanneer hij er dan eventjes uit mag, de kleine boef. Didi doet het wat rustiger aan maar die waggelt toch ook al aardig door de kist. Doris steekt vooral energie in eten en groeien en zo zie je maar weer dat elk kitten heel verschillend is al krijgen ze exact dezelfde behandeling en al hebben ze dezelfde ouders! Ze proberen zich alle drie al te wassen en spelen al met onze vingers en soms ook met elkaar. Als het aan Dico lag de hele dag.
Vorige week had een vriendin nog een paar hele lieve plaatjes geschoten. Een paar uit de collectie:
Inmiddels zijn de kittens al weer een week ouder en wijzer dan op de foto dus een nieuwe update volgt binnenkort!
4 april beloofd is beloofd
Beloofd is beloofd! Alle kittens hebben de oogjes nu wagenwijd open en dus hebben we nieuwe foto's. Bij de blauwe krulelbol gaan ze nog wel wat verder open denken we maar het werd zeker tijd voor een voorstelrondje van ons prachtige drietal. Uiteraard hebben we voor dit D nest ook weer namen met een passende betekenis uitgezocht!
De eerstgeborende hebben we Dico genoemd. Dico betekent: machtige onder het volk. Die naam hadden we hem meteen al toegedacht met zijn forse geboortegewicht en duidelijke aanwezigheid. Daarbij wilden we graag onze zwager vernoemen nu we de kans krijgen. Hij is apetrots op zijn naamgenoot. Hier ziet u het mooie mannetje:
En dan hebben we nummertje 2. Het blauwe poesje. We hebben haar Doris genoemd. Dat betekent: rijkbegaafde. Doris had als laatste haar oogjes open. Doris is tot nu toe een heerlijk pittig meidje. Die laat niet over zich heen lopen zeg maar!
En dan ons hekkesluitertje. Inmiddels de zwaarste van het stel. We noemen haar Didi wat teder en lieflijk betekent. Die naam doet ze absoluut eer aan. Ze is beslist de rustigste tot nu toe van ons stel en is heel zacht van karakter en vachtje:
Ons mooie drietal waggelt al een beetje door de kist. Met een weekje mogen ze naar beneden verhuizen en kunnen we eindelijk kraamvisite gaan ontvangen. We zijn apetrots op ze dus daar kijken we naar uit. Maar ondertussen genieten we natuurlijk zelf enorm van dit heerlijke stel!
2 april zo'n tevreden clubje
Even een update. Want na 10 dagen flesjes geven (elke 2 uur) heeft ons flessenmanneke de tepel ook gevonden. Het was net of het kwartje viel toen zijn oogjes helemaal open waren. Het zal meer toeval zijn want een kitten ziet echt niet meteen scherp maar we zijn er wel blij mee! Op de negende dag viel ons op dat hij minder honger had. Hij dronk zijn flesje zeker wel leeg maar met minder bombarie dan de dagen ervoor (dan at hij de speen bijna op!) Toch zagen we hem niet bij zijn moeder drinken. Op de tiende dag dronk hij voor het allereerst zijn flesje niet leeg en was hij het dubbele aangekomen van normaal! Ik legde hem terug bij zijn moeder en zag het wonder: hij schopte beide zusjes van de tepel af en ging lekker liggen drinken. Dat had hij vast stiekum geoefend toen we het niet zagen! Het is heerlijk voor hem dat hij nu ook aan de onbeperkte melkbar zijn drinken zelf kan regelen. We geven hem af en toe nog iets erbij maar bouwen de fles nu af. Dat betekent voor ons weer door kunnen slapen! Best lekker eigenlijk. Ook Quintesse is er erg tevreden mee, ze ligt er zo mogelijk nog meer bij. Het is voor haar natuurlijk niet fijn als elke 2 uur een kitten wordt opgepakt. Ze liet het wel toe maar kwam vaak even half overeind om te checken of we wel goed voor haar jong zorgden. Nu kan ze helemaal zonder onze hulp lekker met ze tutten.
Er komt een constant gespin uit de werpkist. En niet alleen van Quintesse! De kleintjes doen al lekker mee, zeker het fleessenkitten. Die viert feest denken wij want hij spint het hardst.
Hieronder het bewijs!
De eerste dagen staat in onze werpkist altijd een electrisch dekentje aan onder de kleedjes. Dit omdat heel jonge kittens zichzelf nog niet warm kunnen houden. Dit warmtematje bedekt de helft van de bodem van het werpgedeelte. Zo kunnen de kittens en de moederpoes zelf bepalen of ze warm of wat koeler willen liggen. In praktijk zien we dat de moederpoes het koelere gedeelte bezet na ongeveer 2 dagen maar dat de kittens naar het warmtematje kruipen als de moeder eventjes de benen strekt. Sinds gisteren gaan ook de kittens steeds in het koelere gedeelte liggen en dan is het tijd om het warmte matje uit te doen. En dat is handig: dan kan Quintesse tenminste ook weer gebruik maken van de volle ruimte en lekker languit gaan liggen. Inmiddels is dit nodig want de kittens groeien hard! Toch kruipen ze vaak nog met zn allen in een hoekje, zowel Quintesse als de kittens, blijkbaar gezellig!
De kittens hebben nu alle 3 hun oogjes open, de één wat verder dan de ander. Als ze bij allemaal wagenwijd open staan maken we weer foto's!
We zijn blij dat het flessenkitten nu ook bij zijn moeder drinkt want zo krijgt hij ook weer alle afweerstoffen mee. De eerste dagen hebben we wel gevoed met colustrum: dat is ook in poedervorm te verkrijgen. Op die manier heeft hij toch, net als de anderen, biest binnen gekregen. Maar moedermelk blijft het beste dus hij kan zijn hart ophalen. Ook zal zijn vachtje dan weer mooier worden want in de moedervervangende melk die we gaven ontbrak een bepaald stofje (taurine) waardoor zijn haar uitviel. We zijn toen we dit constateerden en hadden uitgezocht wel overgegaan op een ander uitstekend merk maar het is en blijft het beste om alle kittens bij moeder zelf te laten drinken! En nu dit is gelukt......genieten we dubbel op.
|
