Maart 2010
22 maart korte update
Alles gaat prima hier. Felix gaat als alles goed gaat aanstaande zondag verhuizen. Voor Eduard heeft het gouden mandje zich gemeld en aanstaande zaterdag komen de nieuwe eigenaren op bezoek. Ze zijn zich al helemaal aan het inlezen over hun nieuwe huisgenoot en er gaan heel wat gezellige mails over een weer. Nu nog in real life kennis maken, we kijken er naar uit!
Verder weinig nieuws, Felix is even ondeugend als altijd en Eduard is zijn rustige zelf. Quintesse is de kittens goed zat en bromt af en toe stevig op ze: tijd voor de verhuizing. De volwassen katten genieten allemaal van het spelen in de tuin met het betere weer. En wij ook! De kittens mogen zo nu en dan ook even mee dartelen en vinden dat helemaal geweldig.
1 maart 2010 Foto's en nieuws
Tijd voor nieuws en foto's.
Als eerste een reeks foto's van Felix die al een tijdje in de wachtrij staan. Geniet met ons mee! We laten hem even zelf aan het woord:
Ben ik niet schattig?
Dit is mijn favoriete kleedje op de grond.
Het slaapt echt heerlijk!
Mijn moeder vindt dat ik te hard bijt als ik ga drinken dus die heeft mijn melkvoorraad afgebouwd. Ze blijft me wel wassen hoor. Af en toe probeer ik nog een slokje te bemachtigen zoals je ziet (en soms mag het gelukkig nog :-)
Maar ik kan mezelf ook prima wassen hoor. Daar heb ik mijn moeder niet meer voor nodig. Kijk maar!
De krabpaal is absoluut mijn meest favoriete plekje. Ik kan al heel hoog, de bovenste plank zit bijna bij het plafond. Daar lig ik graag. Maar de planken eronder volstaan ook prima als die bezet is:
Ik word daar altijd zo lui van:
Hier ben ik net wakker:
Mijn baasjes noemen mij straaljager als ik wakker ben. Ik geef toe dat ik razendsnel ben en ook wel ondeugend maar zeg nou zelf: dat hoort er toch bij als je zo jong bent als ik?
Ik sjoef van krabpaal naar bank, van tafel naar stoel en dan ben ik ook lekker druk:
Kijk eens hoe goed ik kan klimmen!
Ik ben ook wel eens rustig hoor. Dan lig ik lekker te staren:
Of te dommelen:
Of te slapen:
Ik lig soms op schoot (en dan geniet ik luidkeels!)
Ik lig ook graag bij opa:
Maar meestal ben ik niet ver uit de buurt van mijn grote broer:
Verder nieuws:
Eduard is vorige week verhuisd maar is na paar dagen al weer terug gekomen ivm omstandigheden van de nieuwe eigenaren. We zoeken voor hem dus een nieuw huisje. Eduard gedraagt zich alsof hij nooit weg is geweest. Hij is prima verzorgd in het andere huis en speelt hier weer vrolijk verder.
Felix was intens gelukkig dat hij hem weer zag. In de dagen dat Eduard weg was, zocht hij ons constant op en miauwde veel. We hebben ontzettend veel met hem gespeeld en uiteindelijk maar een knuffelkitten voor hem gehaald. Daar was hij ook heel blij mee, hij waste het knuffeltje, speelde er mee en sliep er mee:
Maar ja, niets kan op tegen zijn lieve broer natuurlijk dus voor Felix is het zo gek nog niet dat Eduard weer terug is.
Nu moeten we voor Eduard weer een fijn huisje zien te vinden. Veel mensen vragen zich af hoe dat zit en of het aan Eduard lag dat hij weer terug is. Op zich begrijpelijk maar aan Eduard lag het absoluut niet! Hij is nog steeds een enorm lieve en zachtaardige kater en de mensen kwamen hem met pijn in het hart weer terugbrengen. We hebben hier nu eenmaal de garantie dat kittens altijd terug kunnen komen als de omstandigheden dat noodzakelijk maken en dat was deze keer het geval.
Hier nog wat foto's van het mannetje:
Eduard vindt het zelf niet zo erg dat hij terug is hoor. Hij vindt eigenlijk alles best. Al heel snel na zijn terugkomst lag hij weer in zijn favoriete mandje te slapen en te spelen
(uiteraard met Felix in de buurt!)
En dan hebben we nog wat in te halen namelijk de allerlaatste foto's van Elvira die hier gemaakt zijn. Elvira maakt het goed. We missen haar wel!
Gelukkig is ze helemaal op haar plek bij haar vriendje Spike en de hele familie die gek op haar is.
Verder nog een leuke foto van Eduard.
Moedertje Yentl had na negen weken genoeg van het zogen. Ze bleef (en is nog steeds) wel heel lief voor haar kittens maar rustig liggen zogen deed ze niet meer. Eduard vond het nog lang geen tijd om te stoppen met zogen en ging vrolijk verder bij zijn opa en vader. Die vonden dat helemaal prima. Ze spinnen net zo luid als een poes dat kan doen. We zeggen wel eens tegen de heren hier dat ze beter poes hadden kunnen worden!
Zogen is dus meer dan voeding. Want de kittens sabbelen wel bij hun vader en opa maar krijgen daar natuurlijk niets uit. Ze maken wel precies dezelfde trappelbewegingen en het ziet er geweldig uit, onze zogende katers:
Meestal wordt het afgerond met veel geknuffel en een flinke stoepartij:
De grap is, nu Edaurd de leeftijd van 16 weken gepasseerd is, hij ook afbouwt met zogen bij zijn vader. Heel natuurlijk dus allemaal.
Hier nog twee mooie foto's van Spiros en Casper, vader en zoon. Ze zijn nog altijd erg gek op elkaar:
Voor vandaag weer meer dan genoeg nieuws en foto's!
Nog een schattig plaatje van Felix mt een muis als afsluiter:
Groetjes van alle Vroleke Noten
|
